Digitale autonomie is een dagelijks gespreksonderwerp geworden hebben we bij Digitale Autonomie gemerkt. Digitale Autonomie is opgericht, omdat wij merkten dat veel mensen geven om privacy en controle over hun apparaten, maar dat grote groepen mensen niet de tijd en kennis hebben om dat ook echt te regelen.
Het ogenschijnlijjke gemak waarmee grote groepen mensen de controle over hun apparatuur en gegevens weggegeven zou je denken dat mensen het ook niet belangrijk vinden. Uit het volgende gesprek dat vorige week op een verjaardag werd gevoerd word duidelijk dat het dus vooral zit in de hoek van het niet kunnen regelen, omdat er zo veel te regelen is voordat het goed is.
Het gesprek gaat over TicketMaster dat verplicht stelt dat je hun toegangsapp installeerd op je telefoon om je toegangsbewijs te kunnen tonen. We hebben het even niet over de legitieme redenen die TicketMaster zou kunnen hebben hiervoor. Denk hierbij het voorkomen van doorverkoop van kaartjes om prijsstijgeinghen tegen te gaan. Het gaat over de vergelijking die werd gemaakt. Die ging als volgt.
Er zijn in het leven tal van situaties waarin je iets tegenkomt waar je het niet mee eens bent. In dat geval kun je #tegengas geven. Dat leidt dan tot een padstelling. Geen van beide partijen komt vooruit. Wil je verder komen dan is een compromis de enige oplossing.
In het geval van de digitale samenleving is dat helaas vaak niet zo. Degene die tegengas geeft is zelf de dupe van het geven van tegengas. Dan kun je niet naar het concert. TicketMaster immers de enige plek om een kaartje te kunnen kopen. De houding van TicketMasteris: "Jammer dan, dan verkopen we het kaartje aan iemand anders."
Dit soort gespreksonderwerpen hoorde je 5 jaar geleden niet op een verjaardagsfeestje. Digitale autonomie leeft en Digitale Autonomie is er voor iedereen die tegengas wil geven zonder zelf de dupe te zijn. Dat gaat in kleine stapjes, maar samen komen we wel.